همراهان تارنمای ایرونی توجه فرمائید .در یک اقدام ملی وفرهنگی شرکت کنید .
برگرفته از سایت save pasargad
هموطنان گرامی،
خبر کوتاه و ساده است، لابد شنیده اید: دولت با ساختن سد سیوند و آغاز مرحله آب گیری آن، دشت باستانی پاسارگاد (دشت مرغاب)، یعنی نخستین مرکز تمدن ایرانیان را به زیر آب می برد و آثاری همچون آرامگاه کورش کبیر و پرسپولیس (تخت جمشید) را از چهره ی زمین پاک می کند. باید در این باره چاره ای اندیشید و اقدامی اساسی کرد. ما، به سهم خود، دست به تشکیل «کمینه بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد» زده ایم و از همه نویسندگان و هنرمندان و روشنفکران و همچنین از همه ی اهل فرهنگ و اندیشه که برای نگاهداشت شناسنامه های ملی ما دل می سوزانند دعوت می کنیم تا به این کمیته بپیوندند.
اولین اقدام «کمیته بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد» نامه ای سرگشاده به زبان فارسی و انگلیسی به سازمان ملل متحد و مردمان جهان است. آن را امضا کنید و دوستان خود را از هر ملیتی که هستند به امضای آن تشویق کنید:
www.PetitionOnline.com/Pasargad/petition.html
or
http://www.puyeshgaraan.com/
باشد که نسل امروز شرمسار نسل های آینده نماند.
***************************
نامه سرگشاده به مردم جهان و سازمان جهانی ملل متحد،
ما، امضاء کنندگان این نامه، با کمال تأسف به اطلاع همه ی ساکنان کره خاک می رسانیم که یکی از مهم ترین بخش های میراث تاریخی نسل انسان در معرض نابودی همیشگی قرار گرفته است. حکومت جمهوری اسلامی ایران مراحل پایا نی ساختمان سدی را در جنوب ایران آغاز کرده که قرار است منطقه ی باستانی پرسپولیس (تخت جمشید) و پاسارگاد را، که مرکز کهن امپراطوری هخامنشی محسوب شده و مجموعه ای غنی و پیچیده را در بر می گیرد، در آب غرق کند. این اماکن، از همان روزگار پیدایش خود، از جانب نویسندگان تاریخ کهن در زمره عجایب جهان شناخته شده و، در نتیجه، همواره بخشی از میراث فرهنگی نسل انسان بشمار رفته اند.
در مقایسه با نابودی دو مجسمه بودا در افغانستان بدست طالبان، این تهدید جدید و نتایج آن بسیار گسترده تر از هر نوع تخریب قابل تصوری بشمار می روند که تا کنون بر پیکر تاریخ بشر وارد شده است. اگرچه این بازمانده های شکوهمند تاریخ ایران بخشی از هویت تاریخی ملت ایران بشمار می روند، اما از دست رفتن آنها تنها غبنی ویژه ی آنان نیست. یعنی، این تنها ملت ایران نیست که از مهمترین بخش هویت فرهنگی خود محروم می شود بلکه این کل تاریخ جهان است که اینگونه به مخاطره دچار آمده است.
در این راستا، توجه به یک واقعیت تاریخی تنها می تواند پیام قدرتمندی را به همه ما منتقل کند. در بین مناطقی که در خطر محو شدن از چهره ی زمین قرار دارند مقبره کورش کبیر، رهبر سیاسی ایرانیان در 2500 سال پیش قرار دارد که، در جریان آفرینش وحدتی برای نظام های سیاسی، و از طریق صدور فرمان «حقوق بشر»، برای ملل تحت رهبری خود آزادی به ارمغان آورده است. در واقع، او نخستین انسان قدرتمندی است که بر آزادی انسان ها در انتخاب ارزش ها، فرهنگ ها، ادیان و افکار خویش تأکید کرده است. نمونه ای از استوانه ای که فرمان حقوق بشر او بر آن کنده شده هم اکنون در ساختمان سازمان ملل متحد به نمایش گذاشته شده و نمادی از کوشش نسل انسان برای خروج از وحش حیوانی و ورود به تمدن ساخته ی دست خویش بشمار می رود. آری، این مقبره ی پدر حقوق بشر است که اکنون، در میان بسیاری دیگر از آثار تاریخی، محو و نابود می شود.
ما وجدان همه ی بشریت را مورد خطاب قرار داده و آنان را از خطری که بر سر یک کشور تاریخی سایه افکن شده آگاه می کنیم. ما از همه ی سازمان های جهانی، بخصوص سازمان ملل متحد و شاخه های وابسته اش، همچون سازمان یونسکو، می خواهیم که از هر طریقی که می دانند این عمل بیرحمانه علیه ارزشمندترین میراث های نسل بشر را متوقف سازند. ما ضمن ایجاد کمیته ای به نام «کمیته بین المللی برای حفظ آثار دشت پاسارگاد» و دعوت از همگان برای پیوستن به آن خواستار عمل بلافاصله ایم و در این خواست خود تا آنجا که در توانمان باشد از همه امکانات خویش استفاده خواهیم کرد. اگر ما اکنون این عمل وحشتناک نیروهای ویرانگر را متوقف نسازیم، بزودی شاهد از بین رفتن همه دست آوردهای تمدن بشری خواهیم بود.
از جانب کمیته بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد
شکوه میرزادگی
اسماعیل نوری علا
نهم شهریور 1384 - برابر با 31 اگوست 2005
|
